دوست داشتن نم نم باران است
که کم کم می آید و به درازا می بارد
چه زیباست اگـر همواره این گونه بباریم
و ابر همیشه بهـار آسمانِ محبت باشیم...
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ، ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻳﻰ ﺍﺯ «ﺁﺏ» ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻄﻰ ﭘﺮ ﺍﺯ «ﻫﻮﺍ» ﻫﺴﺘﯿﻢ
ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻥ، ﻣﻴﺎﻥ ﺧﺮﻭﺍﺭﻫﺎ «ﺧﺎﮎ» ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺧﻔﺖ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭیم ﺍﻳﻦ ﭼﺮﺧﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ «ﺁﺗﺶ» ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﺧﺪﺍﻳﺎ ﺁﺏ ﻭ ﺑﺎﺩ ﻭ ﺧﺎﮎ ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ
" ﻣﺎ ﺭﺍ اﺯ ﺁﺗﺶ ﺟﻬﻨﻢ ﭘﻨﺎﻩ ﺩﻩ "
روزه داران محجّبه، خنکای بهشت گوارایتان!
بهشت را بهایی است
و بی شک بهای آن امتحان شدن است.
بانوی محجّبه ی روزه دار! قدم در راه جهاد نهاده ای...
جهادی بس بزرگ در قرن تاریکی اندیشه ها؛
حجابت، بیرق پیروزیست!
زمانی که سرنوشت
خلاف میلِ تو رقم خورد
و تو بدونِ چون و چرا گفتی
" الهی رضا برضاک و تسلیم لامرک "
بدان بنده ای...
ماندن سنگ بودن است
و رفتن رود بودن...
بنگر که سنگ بودن
به کجا می رسد جز خاک شدن
و رود بودن به کجا می رود جز دریا شدن...
فردا نه
چند ساعت بعد هم نه...
چند ثانیه دیگر هم نه...
همین الان...
بــــــرای مادرت یــک کـــــاری بکن
اگر زنده است... دستش را
اگر پیشت نیست... یادش را...
اگر قهری... چهره اش را...
اگر آشتی هستی... پایش را
ببوس...!
و اگر به آسمان رفته است...برایش فاتحه ای بخوان!
در این ایام پر خاطره ی ماه مبارک رمضان
جای همهی مادران سفر کرده به آسمان، خالی است...
صلوات می فرستیم برای شادی روح آن عزیزان و مادر عزیزم
زندگی قافیه ی باران است
گر زمستان شوم و درختان امیدم همه بی برگ شوند؛
دوستانم همه از جنس بهار و به اندازه باران خدا زیبایند...
فــرصتـی بــه کـلاغ های دور و برتــان نــدهید
تا برایتان غارغار کنند...
دریا رودی است
که روزی خیال دریا شدن داشته؛
فرق برکه و دریا
در رویاهایی است که هر کدام در سر دارند...
کم نیستند شادی ها، حتی اگر بزرگ نباشند...
چه آسان تماشاگر سبقت ثانیه هاییم و به عبورشان می خندیم
چه آسان لحظه ها را به کام هم تلخ می کنیم
و چه ارزان می فروشیم لذت با هم بودن را
چه زود دیر می شود و نمی دانیم که:
فردا می آید شاید ما نباشیم!
بـــه عمـــق دریـــــاست...
اما برای پُر کردنش
یــک لیــوان محـبّت کافیــست