
خدایا! بگذار مانند یک درخت به سوی تو قد بکشم
و مانند یک درخت ریشه هایم را به سوی تو روانه کنم
بگذار برگ هایم تکان بخورند،
با هر باد شاخه هایم به عشق تو سرزنده و شاد شوند
هر برگ یک دعاست و هرچه هست از آنِ توست
بگذار باران تو فرو ریزد مانند شادی و مانند رنج،
تا من همیشه به یاد تو باشم...
آن وقت آواز سر خواهم داد و
هر برگ من ستایش تو را زمزمه خواهد کرد...
die out
منقرض شدن، کاملاً از بین رفتن

The great dinosaurs died out millions of years ago
دایناسورهای عظیم الجثه میلیونها سال پیش منقرض شدند.
کوه پرسید ز رود، زیر این سقف کبود، راز ماندن در چیست؟؟!!!!
گفت: در رفتن من... کوه پرسید: و من؟؟!!!!
گفت: در ماندن تو!!!!
بلبلی گفت: و من؟؟!!!!
خنده ای کرد و بگفت: در غزل خوانی تو!!!!
آه از آن آبادی، که در آن کوه روَد، رود مرداب شود و در آن
بلبل سر گشته سرش را به گریبان ببرد و نخواند دیگر،
من و تو: بلبل و کوه و رودیم
راز ماندن جز در
خواندن من، ماندن تو، رفتن یاران سفر کرده یمان نیست، بدان!!!!!!

بارالها! ما را از ترکش خمپاره های گناه حفظ کن!
بارالها! بین ما و گناه سیم خاردار بکش و
این فاصله را مین گذاری کن!

زندگی رویا نیست، زندگی زیباییست!
می توان بر درختی تهی از بار، زدن پیوندی
می توان در دل این مزرعه ی خشک و تهی بذری ریخت
می توان از میان، فاصله ها را برداشت
دل من با دل تو
هر دو بیزار از این فاصله هاست!

دنیا اگر با همه عظمتش برایمان تنگ شد.
به هر دری زدیم بسته بود.
نتوانستیم نفس بکشیم.
بهترین کار صبر است.
صبر گنجینهای است که همگان به آن دست نمی یابند.
صبر رمز موفقیت است.
صبر میوه ای تلخ اما نتیجه آن شیرین و لذت بخش است.
صبر راهی است طولانی برای رسیدن به مقصد.
پس راه صبر را بپیماییم زیرا:
وَ الله یُحِبُّ الصّابِرینَ.
خداوند صبر کنندگان را دوست دارد.
سوره آل عمران آیه 146

إِلَهِی أَعُوذُ بِکَ مِنْ غَضَبِکَ وَ حُلُولِ سَخَطِکَ.
معبودا، از خشم تو و فرود آمدن کیفرت به تو پناه برم.
إِلَهِی إِنْ کُنْتُ غَیْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِکَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَیَّ بِفَضْلِ سَعَتِکَ
معبودا، اگر من سزاوار رحمت تو نیستم، تو خود سزاواری که مرا از مهر و بخشش بیشمارت برخوردار کنی.
إِلَهِی قَدْ جُرْتُ عَلَى نَفْسِی فِی النَّظَرِ لَهَا فَلَهَا الْوَیْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا
معبودا، با گرایشم به خواهش نفس، برخود ستم کردم. پس وای بر من اگر بر آن آمرزش نیاوری!
إِلَهِی هَبْ لِی قَلْبا یُدْنِیهِ مِنْکَ شَوْقُهُ وَ لِسَانا یُرْفَعُ إِلَیْکَ صِدْقُهُ وَ نَظَرا یُقَرِّبُهُ مِنْکَ حَقُّهُ
معبودا، به من دلی بخش که مشتاق مقام قرب تو شود، و زبانی که صدقش به سوی درگاهت بالا رود، و دیدهای حقیقتبین که به تو تقرّب جوید.
إِلَهِی إِنْ کَانَتِ الْخَطَایَا قَدْ أَسْقَطَتْنِی لَدَیْکَ فَاصْفَحْ عَنِّی بِحُسْنِ تَوَکُّلِی عَلَیْکَ
معبودا، اگر خطاها مرا از نظر تو انداخته، به خاطر توکل و اعتماد شایستهام به تو، از من درگذر!

زندگی...
زندگی یک آرزوی دور نیست
زندگی یک جست و جوی کور نیست
زیستن در پیله ی پروانه چیست؟!
زندگی کن زندگی افسانه نیست.
گوش کن...!!
دریا صدایت میزند!
هر چه نا پیدا صدایت می زند!
جنگل خاموش می داند تو را.
با صدایی سبز می خواند تو را.
آتشی در جان توست.
قُمریِ تنها پِی دستان توست.
پیله ی پروانه از دنیا جداست.
زندگی یک مقصد بی انتهاست.
هیچ جایی انتهای راه نیست!
این تمامش ماجرای زندگیست...!!!
1- خطاب به جوانان: کشور و آینده آن، متعلق به شما است، خود را برای فتح افق های دور دست و انجام کارهای بزرگ آماده کنید.
***************
2- خطاب به نسلِ جوانِ: این نسل نو باید بر افق های دور و آینده، که همان تشکیل «تمدن نوین اسلامی» است، متمرکز شود و فقط آینده نزدیک و جلوی پای خود را نبیند.
***************
3- جوانان مؤمن و متعهد، سازندگان آینده این کشور و هسته های اصلی برای ایجاد «تمدن نوین اسلامی» هستند.
***************
4- وجود چالش، انسان های بصیر، آگاه و شجاع را هیچگاه نگران نمی کند بلکه نگاه آنها را به ظرفیت های موجود و احیاناً ظرفیت های معطل مانده داخلی معطوف می کند.
***************
5- ملت ایران توانایی های خود را در میدان های مختلف اثبات کرده و نشان داده است که بدون تکیه بر امریکا هم می توان به پیشرفت های علمی و اجتماعی و نفوذ بین المللی و عزت سیاسی دست پیدا کرد.
***************
6- موافق تعبیرِ دروغینِ «جامعه جهانی» در مقابل جمهوری اسلامی ایران، نیستم. نباید تعبیری را که دشمنان بکار می برند ما هم بکار ببریم زیرا واقعیت آن است که آنها جامعه جهانی نیستند و فقط چند دولت مستکبر ِ تحت ِ نفوذِ کمپانی های متعلق به صهیونیست های بدنام هستند.
***************
7- امروز جبهه استکبار از پیشرفت های ملت ایران و نظام اسلامی که بدون اتکاء به آمریکا و قدرت های غربی و با تکیه بر ظرفیت ها و توانایی های داخلی بدست آمده، بشدت عصبانی است و ما در پاسخ به آنها همان جمله معروف شهید بهشتی را تکرار می کنیم که از عصبانیت بمیرید.

حاتم طایی را گفتند: "از خود بزرگ همت تر در جهان دیده ای یا شنیده ای؟"
گفت: بلی، روزی چهل شتر قربان کرده بودم اُمرای عرب را.
پس در صحرا به کناری رفتم. خارکنی را دیدم پُشته فراهم آورده بود.
گفتمش: "به مهمانی حاتم چرا نروی که خلقی بر سفره ی او گرد آمده اند؟!"
گفت: "هرکه نان از عمل خویش خورد، منت حاتم طایی نبرد."
من او را به همت وجوانمردی، از خود برتر دیدم!!
...................................................................................
امام جواد(ع): «عِزُّ الْمُؤمِنِ غِناهُ عَنِ النّاسِ»
عزت مؤمن در بی نیازی اوست از مردم.
«برگرفته از وبلاگ رد پا»

پرواز کن تا اوج،
تا عشق، تا خدا...
می دانم که می رسی..
در طـالـع تو نیـک بختی است،
پس نهراس؛ پرواز کن...!
